
Η οδοντική μικροβιακή πλάκα θεωρείται ο βασικός παράγοντας ανάπτυξης των δύο συχνότερων νοσημάτων του στόματος της τερηδόνας και των νοσημάτων του περιοδοντίου (ουλίτιδα-περιοδοντίτιδα). Για το λόγο αυτό, η καθημερινή απομάκρυνση της μικροβιακής πλάκας από τα δόντια αποτελεί τον κύριο άξονα ενός ολοκληρωμένου προληπτικού προγράμματος, τόσο σε επίπεδο δημόσιας υγείας όσο και σε επίπεδο ιδιωτικής φροντίδας.
Η συμβολή του οδοντιάτρου στην αποτελεσματική πρακτική στοματικής υγιεινής του ασθενούς είναι ιδιαίτερα σημαντική και φυσικά απαιτεί χρόνο και προσωπική διάθεση, ενώ παρουσιάζει δυσκολίες όταν πρόκειται για ενήλικες.
H εντυπωσιακή μείωση της τερηδόνας που έχει παρατηρηθεί τις τελευταίες δεκαετίες, κυρίως στον παιδικό πληθυσμό, αλλά και σε ενήλικες, οφείλεται στην ευρεία χρήση φθοριούχων σκευασμάτων και κυρίως στη χρήση φθοριούχων οδοντοκρεμών.
Ο κύριος αντιτερηδονογόνος μηχανισμός του φθορίου θεωρείται η προαγωγή της επαναλάτωσης της αδαμαντίνης και η επούλωση των αρχόμενων τερηδόνων. Η ανάγκη της χρησιμοποίησης φθοριούχων σκευασμάτων για την πρόληψη της τερηδόνας είναι επιτακτική σε όλα τα άτομα, εφόσον έχουν φυσικά δόντια στο στόμα τους.
Το είδος του φθοριούχου σκευάσματος, ο τρόπος χρήσης του καθώς επίσης και η συχνότητα εφαρμογής του εξαρτάται από το είδος του προληπτικού προγράμματος και τις ανάγκες του κάθε ατόμου.
Παρά το γεγονός ότι η ανάπτυξη τερηδόνας έχει συνδεθεί με τη λήψη ζάχαρης, εντούτοις, πτώση του pH κάτω απ’ το κρίσιμο επίπεδο μπορεί να επιφέρει και η πλειοψηφία των τροφίμων που περιέχει ζυμώσιμους υδατάνθρακες είτε με τη μορφή άλλων σακχάρων είτε με τη μορφή αμύλων.
Ως εκ τούτου, οι συμβουλές ορθής διατροφής ως μέρος ενός προληπτικού προγράμματος θα πρέπει να παρέχονται με υπευθυνότητα και με μεγαλύτερη συχνότητα από τον κλινικό οδοντίατρο.
Με δεδομένο το πρόβλημα που προκύπτει από την έκταση της τερηδόνας των οπών και σχισμών και τη δυσκολία ελέγχου της με τα συνήθη προληπτικά μέτρα, η οδοντιατρική έρευνα οδηγήθηκε στη επιτυχημένη λύση της προληπτικής κάλυψης των ανατομικών αυτών σημείων (οπών και σχισμών των οδοντικών επιφανειών).
Οι αποκαταστάσεις χρειάζονται συχνό έλεγχο και συντήρηση, ενώ οι ασθενείς χρειάζονται παρακολούθηση και ενίσχυση των προσπαθειών τους. Γι' αυτό και οι επανεξετάσεις αποτελούν βασικό και αναπόσπαστο μέρος ενός πλήρους προληπτικού προγράμματος.
0 comments:
Post a Comment